Το «Θαβώρ» δεν είναι κατασκήνωση. Είναι το «χωριό» σου που σε περιμένει κάθε καλοκαίρι, σαν τα φαγητά της γιαγιάς που έχουν πάντα άλλη γεύση.Το " Θαβώρ " είναι η προσμονή κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη και ας εμφανίστηκες τελειώνοντας τη Β' Δημοτικού και τώρα δίνεις Πανελλήνιες.Το «Θαβώρ» δεν είναι μόνο τα ολοκαίνουρια κτίρια, η υποδειγματικά λειτουργική αρχιτεκτονική του, η αδιαμφισβήτητη καθαριότητα ή ο πρωτοποριακός υπαίθριος χώρος του.Το «Θαβώρ» είναι ένας άλλος τρόπος σκέψης. Είναι η συμμετοχή στις εργασίες με κυκλική ευθύνη, ώστε κάθε θέση να αποκτά τη δική της δυναμική και τον σεβασμό που της αρμόζει.Το «Θαβώρ» είναι τα χαμόγελα και τα δάκρυα. Είναι η αίσθηση του φόβου όταν αποχωρίζεσαι τους γονείς σου και παράλληλα η απόδειξη ότι η δύναμη είναι μέσα σου και αποτελεί επιλογή να τη μεταμορφώνεις σε χαρά. Είναι η κούραση στο τέλος κάθε μέρας, γεμάτης με πολλές εμπειρίες. Είναι οι κουβέντες, οι φωνές, τα συνθήματα.Το «Θαβώρ» είναι ο τρόπος να διαφέρεις και να μην ντρέπεσαι . Να έχεις τη δύναμη της γνώμης σου χωρίς να κρίνεσαι. Να κατανοείς πως ο Χριστός είναι ελευθερία, βιώνοντας αυτή την αλήθεια ως αρετή μα και ευθύνη.Το «Θαβώρ» είναι οι άνθρωποι μπροστά και πίσω από την αυλαία, που προετοιμάζονται εναν ολόκληρο χρόνο για την επόμενη φορά. Είναι οι ομαδάρχες που κοντρα σε κάθε επανάληψη εφευρίσκουν καινούργια παιχνίδια και δραστηριότητες. Είναι η αίσθηση ασφάλειας που καλλιεργούν στα παιδιά. Είναι η κούραση που δεν αφήνουν να τους νικήσει. Είναι η τρέλα τους, η βραχνή φωνή τους, η σφυρίχτρα τους, το χαμόγελο τους που δίνει την άδεια ή το βλέμμα τους που αποτρέπει. Είναι ο καθένας διαφορετικός και όμορφος εαυτός τους.Το " Θαβώρ " είναι οι κυρίες της κουζίνας, που κάνουν τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα. Αμέτρητες μερίδες, η καθεμία φτιαγμένη με τόση φροντίδα σαν να προορίζεται για το μοναχοπαίδι της οικογένειας. Μαμαδίστικες συνταγές που δύσκολα τις ανταγωνιζόμαστε μετά την επιστροφή των κατασκηνωτών μας σπίτι. Εναλλαγές γεύσεων, ποικιλία και πρωτοτυπία. Οι κυρίες παρά την κούρασή τους, πάντα κερνούν ένα χαμόγελο πίσω από τον πάγκο!!Το " Θαβώρ " είναι οι άνθρωποι του τομέα υγείας που τολμούν να αναλάβουν την ευθύνη της ακεραιότητας πολλών- πολλών παιδιών σε μία υπαίθρια κατασκηνωτική συνθήκη. Με απόλυτο επαγγελματισμό καλλιεργούν τη διάκριση σε ό,τι χρήζει ιατρικής φροντίδας ή μιας θαυματουργής αγκαλιάς.Το «Θαβώρ» είναι η απόδειξη των παιδιών ότι οι μέρες περνάνε συναρπαστικά και χωρίς οθόνη. Κόντρα σε εξαρτήσεις αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για τον ίδιο τους τον εαυτό και για εμάς τους γονείς ότι αυτό το «παρκάρισμα», αν και εύκορη λύση, δεν είναι μονόδρομος. Υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει διαδρομή αμφίδρομης ωφέλειας!Το " Θαβώρ" είναι ο πατέρας Νικόλαος. Καπετάνιος που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ αυτό το καράβι. Ένα όνειρο ζωής του αυτή η κατασκήνωση, που με τη βοήθεια του Θεού έγινε πραγματικότητα. Σαν να είναι παιδί του, τη μεγαλώνει και μεγαλώνει μαζί της. Η παρουσία του αναντικατάστατη. Υπηρετώντας επάξια το ιερατικό του σχήμα, τολμά παράλληλα να «τσαλακώνεται» με τα παιδιά. Παίζει μαζί τους, μαγειρεύει,λερώνεται, τραγουδά, προσεύχεται, συζητά, γελά, δίνοντάς τους το μήνυμα ότι η χαρά είναι ευλογία.Πάνω απ όλα το " Θαβωρ" είναι τα παιδιά του. Είναι τα χαμόγελά τους, οι ατελείωτες αφηγήσεις για όσα έζησαν, οι εκπλήξεις που έκαναν ή δέχτηκαν, οι προσευχές τους, οι βραδινές κουβέντες τους στο κρεβάτι. Όσα κατάφεραν και όσα χρωστούν να καταφέρουν την επόμενη φορά.Το " Θαβώρ " θα είναι πάντα εκεί. Θα περιμένει καρτερικά έναν ολόκληρο χρόνο για να εκπληρώσει τον αυτοσκοπό της ύπαρξής του μέσα σε λίγες εβδομαδες, περιμένοντας τα παιδιά του. Και όλα θα αρχίσουν ξανά από την αρχή...σαν παραμύθι!!!!
